Logo van Het Maalboek
<< krimpen [urenoverzicht] [04-06-2005] [startpagina] ruimen >>

 tijd 3 uur
 molen De Groote Polder
 wie Lammert Groenewold
 wat Praktijk
 weer ZW 3-4
 werk Kruien, vangen, stormproef


De zuidwester voerde deze keer wat koelere lucht mee, die meer trekkracht heeft dan de dunne wind die we verleden week hadden. Ook was de windkracht wat groter dan de laatste week. Ook nu weer een wat vlagerige wind, we zetten de GP dus ruim krimpend op de wind en draaiden met blote benen en geknipte nagels en haalden zo toch nog 50 endjes. Niet echt hard, maar wel voldoende om - alweer - wat water in de maalgang te krijgen. Het was ook anderszins een feestelijke dag: Remy werd vandaag 43 jaar. Hij had voor de gelegenheid natuurlijk gebak meegenomen, waar we tijdens het koffiedrinken met smaak van aten.

We oefenden vandaag ook de stormproef nog een aantal malen. Dat was eigenlijk "de schuld" van Peter. Hij moest die middag zijn proefexamen doen en was in de zenuwen helemaal kwijt hoe het ook weer zat met de stormproef. "Weet je wat", had hij gedacht "ik rij even bij de lesgroep langs, dan kan ik het nog even oefenen" - en zo gezegd, zo gedaan. En.. wat denkt u, heeft-ie het gehaald? Jawel, geslaagd!. Peter, van harte gefeliciteerd!

Naderhand, vertelde Peter, was het oefenen van die stormproef niet nodig geweest. Op het examen was het nog wel ter sprake gekomen, maar de commissie had hem op zijn woord geloofd dat hij wel wist hoe het moest. "Och, k wil t aans best eevm veurdoun hor" had Peter nog aangeboden.. maar het hoefde dus niet. Overigens was het Peter enorm meegevallen. Er gaan in de Groninger molenwereld nogal wat verhalen over de strengheid en de subjectiviteit van het regionale examen. Vaak hoor je dat de vragen vergezocht zouden zijn, of dat het er om lijkt te gaan om iemand te laten zakken in plaats van objectief te bezien of het verantwoord is iemand naar het landelijk examen te sturen. "Nee hor, doar heb ik niks van maarkt" vertelde Peter me. Het examen was op hem als constructief en zelfs gezellig overgekomen.

Het was eigenlijk allemaal van een leien dakje gegaan. Eerst waren ze naar de steenzolder gegaan, waar Peter de werking van het maalwerk uit mocht leggen en waar hij de diverse bintdelen mocht benoemen, in de kap waar hij de werking van van de vang en het versteken van de vang mocht toelichten en waar men natuurlijk ook nog wat vragen over de namen van de diverse balken had, dan op de stelling en een zeiltje voorleggen en nog wat vragen over het weer. Sja, dat weer.. dat liep nog even niet zo als het moest, dat vond Peter zelf ook. Desondanks vond de commissie zijn kennis- en kundeniveau voldoende goed om een positief advies uit te brengen, met de aanzegging vooral nog wat extra studie op het weer te doen. Mooi waark, Peter!