Logo van Het Maalboek
<< krimpen [urenoverzicht] [08-01-2005] [startpagina] ruimen >>

 tijd -
 molen -
 wie -
 wat -
 weer ZW bft 8-10, vlagerig weer
 werk les afgelast


Sjonge, wat gaat het tekeer. De wind was vannacht en vanmorgen hard, met pieken tot 10 bft. Gemiddeld schat ik dat het zo'n 8 bft waait en het trekt nog steeds aan, wind uit het zuidwesten. Veel te hard om de molen er aan te wagen. Het had sowieso niet gekund: onze Lammert is ziek geworden, niks ernstigs gelukkig, maar wel een stevige griep. Beterschop, mien jong!.

Ik krijg regelmatig hele leuke reacties op Het Maalboek. Zo heeft Kees Vanger me een door hemzelf samengestelde CD gestuurd, die vol staat met allerhande materiaal wat je kan helpen bij de opleiding, zoals foto's, presentaties en vragenlijsten. De MIO's van de Groote Polder krijgen natuurlijk een kopietje en ik mag de CD ook gebruiken om Het Maalboek mee te verrijken. De vragen en antwoorden rond molentheorie wil ik gebruiken om een on-line kwis mee te bouwen, dat staat op de (inmiddels alweer aardig volle) agenda voor dit jaar. Dank je, Kees!

Ook ontvang ik af en toe electronische post van mensen die Het Maalboek met plezier lezen. Mensen reageren ook inhoudelijk op zaken, zo is dankzij de lezers al een stukje over het slagstuk ontstaan en is de werking van de klopper waarmee de poldermolenaars uit bed werden geklopt ook verduidelijkt. Deze week schreef Jaap van Driel, die regelmatig in Het Maalboek grasduint, me over de aflevering van verleden week het volgende:

  De houtzaagmolen De Jager in Woudsend (Frl) heeft vier fokken en we zetten het gevlucht bij een flink windaanbod (6Bft en meer) ver onder de wind. Bij een vlagerige 7Bft zorgt 45 graden onder de wind voor redelijk regelmatig draaien. We werken een groot deel van de windenergie weg door de opgerolde zeilen om de fokken heen te klampen (enigszins zichtbaar op de nieuwjaarsfoto; winter 2003). Dat verstoort de luchtstroming en maakt remkleppen overbodig (simple is beautiful). Mijn collega-molenaar op De Jager is net als ik geïnteresseerd in de aërodynamica van de oudhollandse molens en hij heeft ooit een boek gehad met de in uw lesverslag vermelde gegevens. Hij is al tijden naarstig op zoek om dat boek terug te vinden. Het lijkt nu erop dat u (binnenkort) dat boek in handen krijgt. U noemt als schrijver "Sipma". Die naam doet bij mijn geen molenbelletje rinkelen. "Sipman" wel, maar ik kan me niet herinneren dat hij ergens over deze kwestie heeft geschreven.

Mmm.. ik kan het natuurlijk verkeerd verstaan hebben. Uiteraard zal ik, wanneer ik het boek heb gekregen, de gegevens hier on-line presenteren.

Verder lees ik regelmatig ook op het molenprikbord. Daar zie je een aardige weerspiegeling van de molenwereld in al haar facetten. Daar las ik al heel snel nadat het gebeurd was ook al dat de molen van Aggie Fluitman (Molen C in Alkmaar) in de brand was gevlogen. Dat deze trieste gebeurtenis uitgerekend ook nog tijdens de Kerst plaats vond versterkte de ontzetting bij de molenaars, die massaal hun medeleven bij Aggie kenbaar maakten. In de schrik en ontsteldheid werd er wel eens wat emotioneel gereageerd en werd er ook wel eens de beschuldigende vinger gewezen. Begrijpelijk, zeker gezien de voorgeschiedenis van de brand, die immers al een precedent kende. Het is brandstichting, werd beweerd. Maar er staat nog niets vast: de politie houdt het vooralsnog op kortsluiting. Deskundigen uit de molenwereld die ter plekke zijn gaan kijken weten zeker dat dat het niet kan zijn geweest, dus loopt er nu een onafhankelijk onderzoek naar deze zaak.

Aggie houdt zich er gelukkig goed onder, maar de klap is onbeschrijfelijk geweest. Je moet je voorstellen dat je al je persoonlijke spullen kwijt bent, dan ook nog je thuis en dan ook nog jarenlange arbeid letterlijk in rook ziet opgaan. De molen zou dit voorjaar, na hersteld te zijn van een eerdere brand, juist weer officieel worden geopend. Hier schieten woorden tekort.

Waar we kunnen helpen proberen we dat, de steun is groot en Aggie is daar heel erg door geraakt. Gelukkig wordt de molen vrijwel zeker weer herbouwd, hij was goed verzekerd. Maar sommige dingen moeten gewoon hun tijd hebben. Het verdriet en de pijn die Aggie voelt bijvoorbeeld, het kost tijd om dat goed te verwerken. Aggie's positieve instelling en doorzettingsvermogen zijn bekend en dus durf ik te stellen dat het allemaal weer goed komt. Het komt weer goed. Zoals de bekende Groninger zanger Ede Staal al zong: het het nog nooit, nog nooit zo duuster west, of t wer altied wel weer licht. Aggie, mien wicht: hol kop der veur hor!