Logo van Het Maalboek
<< krimpen [urenoverzicht] [03-07-2004] [startpagina] ruimen >>

 tijd 3,5 uur
 molen De Groote Polder
 wie Gerda Koster
 wat Praktijk/theorie
 weer ZW, ruimend naar W, 3-4 bft, buiïg, wat vlagerige wind
 werk Theorie van de kap en het achtkant, zeilvoering, vangen, stormproef


Inmiddels zijn er al negen liefhebbers die graag met de Slochter molens willen draaien. Vandaag was ook Jacob even bij ons te gast, hij was er ook verleden week al even bij geweest en wilde ook graag invoegen in de opleiding. Lammert, die zich nu plots al met twee volle lesgroepen en nu alweer een kandidaat geconfronteerd ziet heeft, achter het oor krabbend ("kopschraabend" zou de Groninger dan zeggen) besloten dat Jacob er nog net bij kan, maar dan is het ook vol. Een hoogst ongewone situatie: nu moeten we tegen kandidaten zeggen dat ze even een tijdje geduld moeten hebben, willen ze lessen op de GP of, zoals nu de bedoeling is, ook op De Ruiten.

De zwengel is alweer gerepareerd ook, een fraai nieuw draadeind is er aangezet, alles goed schoon gemaakt en er is zelfs alweer begonnen met het in elkaar zetten, goed werk, Hans en Peter!

Vandaag, met een wat vlagerige wind uit bijna zuid, die in en paar uur tij ruimde naar west een aardig tijdje (uit zwengelnoodzaak) voor de Prins gedraaid. We hadden uiteraard eerst veiligheidsnetten rond het wiekenkruis opgezet en daarna pas gingen we koffie drinken. "Dit is een lesmolen en een koffiemolen" lachte Gerda, die daarna de theorie van de kap nog eens uiteenzette. Wij mochten vervolgens ook laten horen hoe goed wij inmiddels de onderdelen van het achtkant kennen. Vervolgens werd nog wat geboomd over de verschillen in naamgeving: in de ene streek heet dit ding zus, elders weer zo, dat kan verwarrend zijn voor leerling molenaars.

Daarna weer naar buiten. Lammert kwam nog even langs met een doos met van de donateursavond overgebleven proviand. Omdat de wind inmiddels was geruimd en wat was aangetrokken kregen we het nog knap moeilijk met het voorleggen van zeilen: de wind stond inmiddels aardig schuin op het wiekenkruis. Toch lukte het allemaal weer wonderwel. Gerda heeft het zeil nog wat laten zakken, omdat het niet goed om de kikkers te krijgen was. Sja, nou zit-ie eigenlijk weer te laag en zijn de onderhoektouwen wat moeilijker vast te krijgen, het is ook nooit goed ;-). Nadat we allemaal nog een stormproef hadden gedaan keerden we voldaan huiswaarts.